Menu

Het kniegewricht van de hond is op het eerste gezicht een slecht 'scharnier'. De bolle onderkant van het dijbeen lijkt te balanceren op de bolle bovenkant van het scheenbeen.

 

De meniscus (blauw op het tweede plaatje) zorgt ervoor dat het gewicht over een groter oppervlak verdeeld wordt en dat de beide uiteinden van het bot een hol vlak hebben om in te scharnieren. De voorste kruisband (rood op het derde plaatje) zorgt ervoor dat het scheenbeen niet naar voren kan schieten en de achterste kruisband ( donkerblauw op het derde plaatje) zorgt ervoor dat het scheenbeen niet naar achteren kan schuiven. Door deze constructie is het voornamelijk de voorste kruisband die het zwaar te verduren krijgt. Een beschadiging/verscheuring van deze voorste kruisband is daarom één van de meest voorkomende blessures.

Bij een scheur in de kruisband zal de knie instabiel worden. Dit leidt tot een gewrichtsontsteking en op den duur tot een onomkeerbare artrose van het kniegewricht. Ook kan de meniscus beschadigen door het voortdurend over elkaar schuiven van dijbeen en scheenbeen.