Menu

Recent is bij het begrip elleboogdysplasie de afwijking "degeneratie van de buigpezen" of "flexorenthesopathie" gevoegd. Deze termen worden gebruikt om een vroegtijdig verval te beschrijven van de beginpezen van de spieren die er voor zorgen dat hond het onderste gedeelte van de poot kan buigen.

Door een aantal redenen kan een buigpees ontstoken raken en gaan verkalken. Deze kalkafzettingen zijn vaak goed te zien op een röntgenfoto. Soms is er voor het vroegtijdige verval van de pees geen duidelijke oorzaak aan te wijzen en moet dit als aandoening op zich worden beschouwd.  De aanhechting van de buigpees zit dicht bij het ellebooggewricht en als deze ontstoken raakt zal het onderliggende gewrichtskapsel kapot gaan waardoor de ontstoken pees in het gewricht ligt. Dit heeft een pijnlijk en ontstoken gewricht tot gevolg. Door middel van artroscopie kan de aandoening in veel gevallen bevestigd worden. De therapie bestaat in eerste instantie uit een injectie in het gewricht, mocht dit niet helpen dan is een operatie van de pezen noodzakelijk.